Гузель Уразова.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн.
Страница 2

Матур булып кердең тормышыма, Матур булып киттең син миннән, Үз үземне ничек юатсам да, Аерылу авыр бит синнән. Ургылыплар керсез күңелемнән Челтери шул моңнар чишмәсе, Шул чишмәнең борма юлларыннан Алып сине килә китәсе. Язлар булып әйләнеп кил әле, Беркайчан да сүнмә, сүрелмә. Ярсу язны уйлап сине көтәм, Күңелемнән моңнар түгелә. Матур булып кердең тормышыма, Матур булып киттең син миннән, Үз үземне ничек юатсам да, Аерылу авыр бит синнән. Минем кебек син дә уйлан әле, Ис(е)ңә төшер матур чакларны. Безнең сөю шундый гүзәл иде, Истәлекләр итеп сакларлык. Язлар булып әйләнеп кил әле, Беркайчан да сүнмә, сүрелмә. Ярсу язны уйлап сине көтәм, Күңелемнән моңнар түгелә. Матур булып кердең тормышыма, Матур булып киттең син миннән, Үз үземне ничек юатсам да, Аерылу авыр бит синнән. Язлар булып әйләнеп кил әле, Беркайчан да сүнмә, сүрелмә. Ярсу язны уйлап сине көтәм, Күңелемнән моңнар түгелә.

Туган авылым балачагым кебек Һәрчак төшләремә керәсең, Гүзәл бакча булып төшләремә кереп Үзәгемне нигә өзәсең? Гүзәл бакча булып төшләремә кереп Үзәгемне нигә өзәсең? Кайткан чакта юлларыма чыгып Ак каеннар каршы алалар, Нидер әйткән кебек алар һәрбересе Шаулый-шаулый озатып калалар. Нидер әйткән кебек алар һәрбересе Шаулый-шаулый озатып калалар. Кайтыйм әле тагын авылыма, Алсу таңнар сызылып атканда Төшләремә кергән гүзәл бакчабызда Сандугачлар җырын тыңларга. Төшләремә кергән гүзәл бакчабызда Сандугачлар җырын тыңларга.

Үстерәләр сөеп, улым-кызым диеп, Тидермичә җилләр-яңгырлар. Әти-әниләрне үзебез дә шулай Яши алсак иде гел зурлап. Рәхмәтлемен Ходаема, Рәхмәтле мин һәр көнгә. Әти-әни диеп дәшү Насыйп булсын һәркемгә! Туар көннәре дә, туган көннәре дә Сөенечләр генә китерсен. Оныкларын сөеп, улым-кызым диеп Дәшүләре шатлык иңдерсен. Рәхмәтлемен Ходаема, Рәхмәтле мин һәр көнгә. Әти-әни диеп дәшү Насыйп булсын һәркемгә! Гомерләр тиз үтә, аерылу да җитә, Өзгәләнеп кала бәгырләр… Әти-әниләрне исән чакларында Яши алсак иде кадерләп. Рәхмәтлемен Ходаема, Рәхмәтле мин һәр көнгә. Әти-әни диеп дәшү Насыйп булсын һәркемгә!

1. Балаларда балаларда Тормышыбызнын яме Кызларым дип, улларым дип, Яши хэр эти эни Кушымта: Ходаемнын булэге ул Соеп туймас газиз балалар Яратып, яратылып яши Бик бэхетле ата аналар 2. Котеп алган бэхеткэйлэр Ин зур шатлык юаныч Саф союнен жимешлэре Булсыннар гел куаныч Кушымта: Ходаемнын булэге ул Соеп туймас газиз балалар Яратып, яратылып яши Бик бэхетле ата аналар 3. Балаларым балаларым Нэсел дэвамчыларым Улларым да кызларым да Ин зур булышчыларым Кушымта: Ходаемнын булэге ул Соеп туймас газиз балалар Яратып, яратылып яши Бик бэхетле ата аналар

Матур булып кердең тормышыма, Матур булып киттең син миннән, Үз үземне ничек юатсам да, Аерылу авыр бит синнән. Ургылыплар керсез күңелемнән Челтери шул моңнар чишмәсе, Шул чишмәнең борма юлларыннан Алып сине килә китәсе. Язлар булып әйләнеп кил әле, Беркайчан да сүнмә, сүрелмә. Ярсу язны уйлап сине көтәм, Күңелемнән моңнар түгелә. Матур булып кердең тормышыма, Матур булып киттең син миннән, Үз үземне ничек юатсам да, Аерылу авыр бит синнән. Минем кебек син дә уйлан әле, Ис(е)ңә төшер матур чакларны. Безнең сөю шундый гүзәл иде, Истәлекләр итеп сакларлык. Язлар булып әйләнеп кил әле, Беркайчан да сүнмә, сүрелмә. Ярсу язны уйлап сине көтәм, Күңелемнән моңнар түгелә. Матур булып кердең тормышыма, Матур булып киттең син миннән, Үз үземне ничек юатсам да, Аерылу авыр бит синнән. Язлар булып әйләнеп кил әле, Беркайчан да сүнмә, сүрелмә. Ярсу язны уйлап сине көтәм, Күңелемнән моңнар түгелә.

Нишлим икән һаман сине оныта алмыйм, Берничектә күңелемне юата алмыйм. Нишлим икән,кая барыйм,кая китим, Сер йомгагын кемгә генә икән сүтим. Нигә болай,нигә болай булды икән, Нигә генә сөю гөле сулды икән? Кем гаепле,синме,минме,мәхәббәтме? Нишләтергә газап булган мәхәббәтне? Мең сорауга бер җавап юк,башым җитми, Гашыйк булып йөргән чаклар уйдан китми, Мәхәббәт ул әллә бәхет түгел микән? Шул сорауга гына җавап бирче, иркәм

Сине көтәм, шәфәкъ шәүләседәй, Офыккача сузылсачы хәбәр. Иңнәремнәң таулар төшәр сыман, Кайтам, диеп, аваз салсаң әгәр. Син дип туа миндә һәр яңа көн, Син дип келәҗәям җилләргә. Сукмакларга синең исемең кушам, Синең исемең кушам гөлләргә. Араларда кояш бата мәллә, Сузылып ята соңгы күләгәләр. Синнән алып миңа хәтле ара — Мәхәббәттән хыянәткә кадәр. Син дип туа миндә һәр яңа көн, Син дип келәҗәям җилләргә. Сукмакларга синең исемең кушам, Синең исемең кушам гөлләргә. Көтәм сине кышын ап-ак карлар, Көзләр җиткәч сары яфрак булып. Синнән миңа соңгы хәбәрме ул: Узып бара кәрван-кәрван болыт. Син дип туа миндә һәр яңа көн, Син дип келәҗәям җилләргә. Сукмакларга синең исемең кушам, Синең исемең кушам гөлләргә.

Атылган йолдызлар артынан атылдык Теләдек бәхетле булырга Ихластан вәгъдәләр бирештек бирештек Гомергә янәшә калырга Йолдызлар атыла күрденме Мин барын бу җирдә белденме Син минем атылмас йолдызым йолдызым Бизәүчем мәхәббәт күгемне Өметкә уралып йолдызлар коела Икәүләп нурларын җыярбыз Кайнарлык күзләрдә ут ялкын йөзләрдә Йөрәкләр чапканда тыймагыз Йолдызлар атыла күрденме Мин барын бу җирдә белденме Син минем атылмас йолдызым йолдызым Бизәүчем мәхәббәт күгемне Йолдызлар сүңмәгез өметне өзмәгез Болытлар арага кермәгез Йолдызлар атылган мизгелдә күңелдән Гомерлек мәхәббәт теләгез Йолдызлар атыла күрденме Мин барын бу җирдә белденме Син минем атылмас йолдызым йолдызым Бизәүчем мәхәббәт күгемне

Гомерләрдә әле язмы, көзме? Йөрәкләрдә -- яшьлек утлары!.. Әйткән сүзем әллә хак түгелме? Яшәр көчне бирә ул бары! Яшьлектәге учакларның Сүндермәек утларын! Онытылмас ул чакларның Кадерле минутлары... Исбат итәм диеп үз- үземне Яхшылыкка күңел омтыла. Тоя белеп гүзәл мизгелләрне, Йөрәкләрдә яңа җыр туа. Яшьлектәге учакларның Сүндермәек утларын! Онытылмас ул чакларның Кадерле минутлары... Тормыштагы кыен мизгелләрне Җиткермәскә кирәк упкынга... Йөрәк саклый һаман җиңәр көчне, Кыенлыклар тагын он(ы)тыла. Яшьлектәге учакларның Сүндермәек утларын! Онытылмас ул чакларның Кадерле минутлары...

Сине көтәм, шәфәкъ шәүләседәй, Офыккача сузылсачы хәбәр. Иңнәремнәң таулар төшәр сыман, Кайтам, диеп, аваз салсаң әгәр. Син дип туа миндә һәр яңа көн, Син дип келәҗәям җилләргә. Сукмакларга синең исемең кушам, Синең исемең кушам гөлләргә. Араларда кояш бата мәллә, Сузылып ята соңгы күләгәләр. Синнән алып миңа хәтле ара — Мәхәббәттән хыянәткә кадәр. Син дип туа миндә һәр яңа көн, Син дип келәҗәям җилләргә. Сукмакларга синең исемең кушам, Синең исемең кушам гөлләргә. Көтәм сине кышын ап-ак карлар, Көзләр җиткәч сары яфрак булып. Синнән миңа соңгы хәбәрме ул: Узып бара кәрван-кәрван болыт. Син дип туа миндә һәр яңа көн, Син дип келәҗәям җилләргә. Сукмакларга синең исемең кушам, Синең исемең кушам гөлләргә.

Сандугачлар китә инде, Бик моңсу булыр инде. Сайраулары күңелләрдә Яңгырап торыр инде. Сандугачлар озакламый Тагын кайтып җитәрләр, Безне тагын сагышлы да, Бәхетле дә итәрләр. Сандугачлар китә инде, Кала моңнары гына. Моңнарының күңелләрдә Кала торганы гына. Сандугачлар озакламый Тагын кайтып җитәрләр, Безне тагын сагышлы да, Бәхетле дә итәрләр. Сандугачлар китә инде, Әллә иярик микән, Әллә сандугач җырына Без дә өйрәник микән? Сандугачлар озакламый Тагын кайтып җитәрләр, Безне тагын сагышлы да, Бәхетле дә итәрләр.

1. Якыннар, дуслар җыелса дөнья түгәрәкләнә. Теләкләрнең иң изгесен бүген Сезгә телисе килә. Кушымта: Сәләмәтлек саулык гел ташып торсын Өйләрегез һәрчак бай һәм мул булсын. Шатлыкта бәхеттә бу ямьле җирдә Татулыкта яшәргә (безгә яшәргә) 2. Тормыш диңгездәй дулкынлы Ашкынып ага көннәр Дулкыннар берни дә түгел безгә Чыдам булсын җилкәннәр. Кушымта: Сәләмәтлек саулык гел ташып торсын Өйләрегез һәрчак бай һәм мул булсын. Шатлыкта бәхеттә бу ямьле җирдә Татулыкта яшәргә (безгә яшәргә) 3. Күңел моңга тулган чакта Җырлыйк бер рәхәтләнеп сагышларга юл куймыйча һәрчак яшик әле сөенеп! Кушымта: Сәләмәтлек саулык гел ташып торсын Өйләрегез һәрчак бай һәм мул булсын. Шатлыкта бәхеттә бу ямьле җирдә Татулыкта яшәргә (безгә яшәргә)

Кемне котэ синен карашларын Нилэр эзли кара кузлэрен Кемнэр очен урлеп чэчэк ата Йорэгендэ назлы голлэрен Эйт син иркэм, эйти тизерэк Янма, коймэ хэсрэт курмэ дип Хислэрем дэ сина йорэгем дэ Бары синен очен генэ бит Кемгэ чияле тау итэгендэ Тэмле булып пешэ борлегэн Борлегэндэй татлы иреннэрен Кемне озелеп котэ гел генэ Шомырт кара кузлэрендэ омет Йорэгендэ ата чэчэге Кунел белэн тоям син минеке Яратам дип килэ эйтэсе

Тормышның әлегә башы, Мәхәббәте мәңгелек. Матур җырлар белән бизик, Бүләк итик изгелек. Ялгыз үтмәсен гомерләр, Зур эшләр белән кайныйк, Илне-җирне яр яратыйк, Якын дусларсыз калмыйк. Яшьлекне бергә каршылап Бергә озатыр өчен Ешрак күрешик, дусларым, Үкенеч калмас өчен. Ялгыз үтмәсен гомерләр, Зур эшләр белән кайныйк, Илне-җирне яр яратыйк, Якын дусларсыз калмыйк. Аралар ерак булса да Сез дусларны сагынам, Бергә йөргән вакытларны Уйлап сезгә талпынам. Ялгыз үтмәсен гомерләр, Зур эшләр белән кайныйк, Илне-җирне яр яратыйк, Якын дусларсыз калмыйк.

Тормыш яме, яшәү тәме Балаларда икән бит. Бәхет-шатлыгыбыз булып, Балам, тизрәк үсеп җит. Кушымта: Җан җылыңны тоеп яшим, Сизәм йөрәк тибешең. Сөю-сәгадәт бакчасыннан Ходай биргән җимешем. Куаныч һәм шатлыгыбыз Барыбыз өчен дә син. Үзең шаян, үзең үткер, Зирәк булып үсәсең. Кушымта. Балдан татлы балам диеп Әби-бабай куана. Менә шулай кадерле ул Баладан туган бала. Кушымта. Бәхет-тәүфикъ җитәкләшеп Яныңда гына йөрсен. Сау-сәламәт булып үс син, Ходаем гомер бирсен. Кушымта.

Ап-ак чәчәләреңне тарап үргән чакта Уйлыйсыңдыр, әнкәй, безнең хакта. Тебәп күзләреңне безнең кайтыр юлга, Көтәсеңдер инде һәрбер ялда. Кушымта: Ишегалдың синең яшел келәм, Без булмагач, үскән бәбкә үлән. Мәрхәмәтле синең изге-саф күңелең, Озак яшә, әнкәй, шатлык белән! Изге теләкләрне әйтеп барыбызга да, Сакланыгыз, дидең, ялгышлардан. Бизәр гомерләрне аклык булсын җанда, Зарланмагыз бер дә язмышлардан". Әйткән сүзләреңне искә алган чакта Йөрәгемдә яшәү көчем арта. Гомер көзләремне узган чатымда да Кабатлармын мин дә балаларга.

1. Су буенда бөрлегән пешкән, тулган, өлгергән Мә, җаныем, авыз итче Ах, тәмнәре бер дигән. Кушымта: Бөрлегән, бөрлегән Җимешләре төрледән Мәхәббәт ул ни дисәң дә Йөрәктәге сер дигән 2. Төшикче су буена Бөрлегәннәр коела Нигә генә бу сөюләр Тылсым булып тоела Кушымта: Бөрлегән, бөрлегән Җимешләре төрледән Мәхәббәт ул ни дисәң дә Йөрәктәге сер дигән 3.Әйдә икәү җыярбыз, кышка җыеп куярбыз Сөюләргә тугры калып, йөрәкләргә уярбыз

Тормыш яме, яшәү тәме Балаларда икән бит. Бәхет-шатлыгыбыз булып, Балам, тизрәк үсеп җит. Кушымта: Җан җылыңны тоеп яшим, Сизәм йөрәк тибешең. Сөю-сәгадәт бакчасыннан Ходай биргән җимешем. Куаныч һәм шатлыгыбыз Барыбыз өчен дә син. Үзең шаян, үзең үткер, Зирәк булып үсәсең. Кушымта. Балдан татлы балам диеп Әби-бабай куана. Менә шулай кадерле ул Баладан туган бала. Кушымта. Бәхет-тәүфикъ җитәкләшеп Яныңда гына йөрсен. Сау-сәламәт булып үс син, Ходаем гомер бирсен. Кушымта.

1) Кошлар сыман аерылып китеп Онытмагыз туган якларны Һәм устергән ата-ананы. Еллар узып китәр, балалар Сукмакларга явыр ак-карлар, Салкынаеп китәр аралар. Кушымта: Онытмагыз безне, Туган якны, туган нигезне, Нигез дә бит сагына сезне. Онытмагыз безне, Ешрак кайтыгыз, балалар. Якын булсын һәрчак аралар. 2) Туган нигезләрне онытмагыз, Без булырбыз сезгә иң зур терәк Бездән сезгә бары шул теләк. Ничә еллар үтсә дә, балалар, Балалар бит әти-әни өчен Бала булып һәрчак калалар.

1. Назлым, жаным Сине коттем яр иттем, парлы канаттым Сине бу кадерле, тик мин яраттым Кем эйтсэ, бер хак суз ошанма, ялган Мэхэббэт сузлэре сойли карашым Син бугенэн, уз кулын белэн мине, сал утларга Тик мине, яратып туктама Кушымта: Син, син, син телэсэн Мин, мин мин очармын Синен очен дингезлэрдэн Дэрьялардан юл ясармын Арабызга керсэлэр табармын Бар озелгэн жеплэрне ягармын Бу жирне инлэп, буйлап юл, юл ясармын 2. Назлым, жаным Сине коттем яр иттем, улеп яраттым Боек бу жиханга, тик син канаттым Кем эйтсэ бер хак суз ошанма, ялган Ярату сузлэре сойли карашым Син бугенэн, уз кулын белэн мине, сал утларга Тик мине, яратып туктама Кушымта: Син, син син телэсэн Мин, мин, мин очармын Синен очен дингезлэрдэн Дэрьяларда юл ясармын Арабызга керсэлэр табармын Бар озелгэн жеплэрне ягармын Бу жирне инлэп, буйлап юл, юл ясармын Яратканым син генэ Яратканым син генэ Ожмах булыр яшэр жирем Яннарыма кил генэ

Күзләребез күрешкәндә Ул нинди мизгел иде?!. Яшьнәде дә, йөрәкләрдә Уртак сер яшеренде. Икебез дә моны сизде, Синең серең - минем серем... Йөрәкләрдә сөю хисе Серләр булып яшеренде. Кинәт искә төшерәм дә, Йөрәкне яшен телә... Синең миңа килүеңне Ул шулай алдан белә. Икебез дә моны сизде, Синең серең - минем серем... Йөрәкләрдә сөю хисе Серләр булып яшеренде. Гашыйк булу бер күрүдә- Яшен ул йөрәкләрдә... Буйсынмыйча беркемгә дә, Мәхәббәт шулай килә. Икебез дә моны сизде, Синең серең - минем серем... Йөрәкләрдә сөю хисе Серләр булып яшеренде.

ан калып торам, Очар кошларны куреп. Офыклар читенэ чыгам Юлларын кузлэрмен дип Ялгыш юллар сайласан Пар канатсыз каласын, кошлар белэн.. Юлларын кургэннэргэ Ярата белгэннэргэ, бэхет колэ... Юлларын сорамыйм Очмыйча торалмый кунел генэ... Турем тулы яра Янган утка таба, оча курмэ... Син ялгыш анлама Эйлэнечтэн юл туры Без генэ жинэ торган Сынаулар белэн тулы Ялгыш юллар сайласан Пар канатсыз каласын, куклэр белэн... Сынаулар уткэннэргэ Сагынып коткэннэргэ, бэхет колэ...

Атылган йолдызлар артынан атылдык Теләдек бәхетле булырга Ихластан вәгъдәләр бирештек бирештек Гомергә янәшә калырга Йолдызлар атыла күрденме Мин барын бу җирдә белденме Син минем атылмас йолдызым йолдызым Бизәүчем мәхәббәт күгемне Өметкә уралып йолдызлар коела Икәүләп нурларын җыярбыз Кайнарлык күзләрдә ут ялкын йөзләрдә Йөрәкләр чапканда тыймагыз Йолдызлар атыла күрденме Мин барын бу җирдә белденме Син минем атылмас йолдызым йолдызым Бизәүчем мәхәббәт күгемне Йолдызлар сүңмәгез өметне өзмәгез Болытлар арага кермәгез Йолдызлар атылган мизгелдә күңелдән Гомерлек мәхәббәт теләгез Йолдызлар атыла күрденме Мин барын бу җирдә белденме Син минем атылмас йолдызым йолдызым Бизәүчем мәхәббәт күгемне

Гүзәл дөнья, серле дөнья, Дөнья түгәрәк!"- диләр. Дөньяның бар ямен тоя Парлашып яши кемнәр. Аклансын изге хыяллар, Уртак булсын бәхетләр! Үз ярын тапсын ялгызлар, Парлы үтсен гомерләр! Киң күңелгә бар да сыя, Яхшы булгач ниятләр. Парлы тормыш матурлана, Булса күркәм гадәтләр. Аклансын изге хыяллар, Уртак булсын бәхетләр! Үз ярын тапсын ялгызлар, Парлы үтсен гомерләр! Җырлар тыңлап кем моңлана?.. Ярсыз, парсыз күңелләр... Үз илендә ялгызлар да, Юк!.. Бәхетсез түгелләр! Аклансын изге хыяллар, Уртак булсын бәхетләр! Үз ярын тапсын ялгызлар, Парлы үтсен гомерләр!

1.Хэр яз саен, Кузлэр явын. Алып чэчэк, Ата розалар. Кушымта: Ак розалар,ак роза-розалар, Ак мэхэббэт, ак бэхетлэр вэгьдэ итэлэр. Ак розалар, ак роза-розалар, Сою коткэн гашыйкларнын жаннын утэлэр. 2.Сезнен жаннан, Гашыйк жаннан. Сою жырын, Жырлап узалар. 3.Шинмэсеннэр, Сулмасыннар. Беркайчан да, Ап-ак розалар.