Татарские песни.
Страница 4

Агыйдел буйлары. (Татар халык сүзләре, Чулпан Зиннатуллина көе.) Агыйделнең пароходы, Кычкырта сузып-сузып. Ургылып аккан сулардай, Гомерләр бара узып. Агыйделнең ар ягында, Каенлыкта элмәлек. Гомернең узасын белдем, Тиз узасын белмәдем. Агыйделнең ар ягында, Казлар канат төзәтә. Булма матур, бул бәхетле, Бәхет матур күрсәтә. Агыйделдә ялгыз үрдәк, Югалткандыр баласын. Баш имәгез кайгыларга, Табыгыз бер чарасын.

Күңелемдәге теләкләрне гөлләргә үреп киләм. Гөлгә күмеп, бүген сине кадерлем минем диям. Туган көнең белән котлыйм, җырлар язам бүләккә. Син гүзәлем, гүзәлкәем, матур бүген бигрәк тә. Кушымта: Бәхетле бул, кайгы күрмә, Сагышларга уралма! Туган көнең якты булсын, Караңгыда югалма! Карама агым суларга яшьлегеңне кызганып. Утырма туган көнеңдә, яшьләреңә чыланып. Иссен җилләр, назлап сине, баш исеннәр каеннар. Сайлар кошлар каен саен син дә йыла сайрап ла. Кушымта. Көзләр кебек сарыланма, кышлар кебек агарма Җәйләр кебек ягымлы бул, өмет багла язларга. Килер бәхет бик көттереп, шатлыгың да күп булыр. Газиз әнкәң бүләк иткән иң зур бүләк шул булыр! Кушымта.

Язнын сонгы коннэрендэ, Хушлашабыз мэктэп белэн, Шушы тэуге минутларда, Кузлэр тула яшьлэр белэн припев Саул бул мэктэп, Хуш мэктэп Без китэбез бит инде. Сина рэхмэт Мен-мен рэхмэт Безнен кадерле мэктэп.(2 раза) Беренче коннэн ук мэктэп, Елмаеп каршы алам Э буген ул никтер безне Монаеп озатып кала. припев Саул бул мэктэп, Хуш мэктэп Без китэбез бит инде. Сина рэхмэт Мен-мен рэхмэт Безнен кадерле мэктэп.(2 раза) Рэхмэт сина боек мэктэп, Укытучыларын очен, Сезнен алда горурланып Эйтэбез рэхмэт сузен припев Саул бул мэктэп, Хуш мэктэп Без китэбез бит инде. Сина рэхмэт Мен-мен рэхмэт Безнен кадерле мэктэп.(2 раза)

Мин синнэн киткэн коннэрдэ Куз яшьлэрен китмэде. Козлэр утеп, язлар килгэн, Йорэк шуны сизмэде. Эле мин сагынам сине, Сонрак син сагынырсын. Кайтар уткэн коннэрне дип Ходайга ялынырсын. Бик еш тошлэремдэ курэм, Уйлыйсын, уйланасын. Бир кулынны, юатырмын, Килгэндэ югаласын. Эле мин сагынам сине, Сонрак син сагынырсын. Кайтар уткэн коннэрне дип Ходайга ялынырсын. Еллар утте, хислэр сунде, Ерагайды аралар. Сине хэтерлэтеп бары Сыкрый кайчак яралар. Эле мин сагынам сине, Сонрак син сагынырсын. Кайтар уткэн коннэрне дип Ходайга ялынырсын.

Күптән түгел бүләк иткән идең Бәхет гөле — хуш исле кызыл розалар. «Яратам!» — дип әйтмәсәң дә беләм: Сөю билгеләре бит алар, Сөю билгеләре бит алар. Кызыл розалар, кызыл розалар, Кызыл розалар — сөю гөлләре, Кызыл розалар, кызыл розалар — Күңелләремнең кайнар хисләре. Тик озакка җитсен мәхәббәтең, Сулмасыннар бәхет гөлләрең. Кемнәр генә сезгә сокланмый, Сөю гөле, бәхет гөле — кызыл розалар, Тик гөлләрең чәнечкеләр генә саклый, Сузылмасын өчен ят куллар, Сузылмасын өчен ят куллар. Кызыл розалар, кызыл розалар, Кызыл розалар — сөю гөлләре, Кызыл розалар, кызыл розалар — Күңелләремнең кайнар хисләре. Тик озакка җитсен мәхәббәтең, Сулмасыннар бәхет гөлләрең.

Авылыма кайтып килэм Торле уйларга чумып Кайда сон сабый чакларым Каршы алыгыз чыгып Авылымнын урамнары Хэзер инде таш кына Хэр яз саен, хэр коз саен Кунел сина ашкына Авылымнын урамнары Хэзер инде таш кына Хэр яз саен, хэр коз саен Кунел сина ашкына Эй авылым, авылкаем Сагындырмасан икэн Читтэ адашып йоргэнче Кайтсыннар дисенме икэн Авылымнын урамнары Хэзер инде таш кына Хэр яз саен, хэр коз саен Кунел сина ашкына Авылымнын урамнары Хэзер инде таш кына Хэр яз саен, хэр коз саен Кунел сина ашкына Авылымнын каеннары Сэлэм бирэ тезелеп Эткэй, энкэй, туган нигез Сагындым шул озелеп Авылымнын урамнары Хэзер инде таш кына Хэр яз саен, хэр коз саен Кунел сина ашкына Авылымнын урамнары Хэзер инде таш кына Хэр яз саен, хэр коз саен Кунел сина ашкына

Чәчкәм дия идем, назлап сөя идем, Гел минеке булырсын дидем. Язмыштан юк узмыш, шулай бара тормыш, Аерылабыз дигәч син көлдең. Узды ничә еллар, акты купме сулар, Язмышлардан качып булмады. Буранлы көннәрдә, сагышлы төннәрдә, Куңел бары сине уйлады! Ышанмадың миңа, алдым кочагыма, Язмышларны дидем алдыйбыз, Иркәм, кирәк булса, синең белән бергә, Жир читенә китеп качарбыз. Узды ничә еллар, акты купме сулар, Язмышлардан качып булмады. Буранлы көннәрдә, сагышлы төннәрдә, Куңел бары сине уйлады! Булырбыз без анда иң бәхетле парлар, Гомерләрнең соңгы көненчә. Аерылмабыз бердә, булырбыз гел бергә, Булыр әле, булыр безнеңчә! Узды ничә еллар, акты купме сулар, Язмышлардан качып булмады. Буранлы көннәрдә, сагышлы төннәрдә, Куңел бары сине уйлады!

Ялгыз узган язлар, Синсез аткан таңнар, Күңелләргә кергән көз моңы. Онытылган инде тәүге сөйгән ярлар, Дөнья мәшәкате өй тулы. Үпкәләсән, әйдә үпкәлә, Тик кайгылар белән түләмә. Соңлап кына килгән газиз яр, Күз яшьләрем генә булып кал. Алда әле безнең Сөю таңы диеп, Өметләндермәче гүзәлем. Нигә кирәк инде соңлап килгән бәхет? Тузә алмас кебек йөрәгем. Якты йолдыз булып, Соңлап кына балкып, Бу сөю дә янды, ватылды. Өзгәләнә үзәк, тик бер генә теләк, Я, Ходаем, бирче сабырлык.